Co to jest i jakie ma objawy boczne przyparci rzepki?

​Rzepka znajduje się w przedniej części kolana. Jej główną rolą jest ochrona stawu i wpływ na zwiększenie siły wyprostu. Dzieje się to poprzez wydłużenie ramienia dźwigni mięśnia czworogłowego uda. Mięsień wraz z otaczającymi troczkami i więzadłami kontroluje ruch zgięcia i wyprostu kolana. Prawidłowo rzepka powinna znajdować się w bruździe między kłykciami kości udowej. W sytuacji bocznego przyparcia rzepki dochodzi do nadmiernego nacisku na kłykieć boczny. Skutkuje to przesunięciem rzepki w tym kierunku i nieprawidłowościami w funkcjonowaniu stawu. Może to doprowadzić do zmian degeneracyjnych chrząstki stawowej i zmian zwyrodnieniowych.

Przyczyny bocznego przyparcia rzepki

Poza wadami wrodzonymi dotyczącymi deformacji rzepki najczęstszą przyczyną jest nieprawidłowa budowa stawu kolanowego. Przyczyną może być koślawość kolana, ale i nadmierna rotacja zewnętrzna podudzia. Skutkiem takiego dysbalansu mięśniowego mogą być zaburzenia związane z brakiem równowagi. Dzieje się tak pomiędzy mięśniami wpływającymi na staw kolanowy. Przyczyną bocznego przyparcia rzepki może być:

• Szeroka miednica,

• nadmierne napięcie boczne i niewydolność przyśrodkowego troczka rzepki,

• stany pourazowe,

• przykurcz pasma biodrowo – piszczelowego,

• nadmierne napięcie głowy bocznej i osłabienie przyśrodkowego mięśnia czworogłowego.

Zastosowanie dobrej terapii jest tutaj szczególnie ważna. Nadmierna kompresja między rzepką a kością udową doprowadzić może do chondromalacji. Następnie może być to zwyrodnienie stawu. Bardzo często przyparcie boczne rzepki występuje łącznie z innymi dolegliwościami stawu rzepkowo – udowego. Dlatego też w tej sytuacji istotna jest prawidłowa diagnostyka. Przeprowadza się badanie podmiotowe, czyli za pomocą wywiadu. Przedmiotowe natomiast to ocena postawy ciała, chodu, badanie palpacyjne i testy funkcjonalne. Zalicza się również badania dodatkowe np. RTG lub MRI.

Boczne przyparcie rzepki i ćwiczenia

Fizjoterapia to jedno z głównych i najważniejszych ćwiczeń na boczne przyparcie rzepki. Jest to leczenie zachowawcze, które przynosi satysfakcjonujące efekty w znacznej części przypadków ELPS. Celem terapii jest zmniejszenie bólu, kompresji i dysbalansu mięśniowego. Dodatkowo zwiększenie stabilności stawu i ruchomości rzepki. W początkowej fazie szczególnie unika się ruchów, które wywołują dolegliwości. Metody pracy to najczęściej terapia manualna tkanek miękkich. Są to także indywidualnie dobrane ćwiczenia na boczne przyparcie rzepki i mobilizacje rzepki. Boczne przyparcie rzeczki i ćwiczenia, które się stosuje, mają wzmocnić mięśnie pośladkowe średnie. Przede wszystkim mają rozciągnąć skrócone czworogłowe i pasmo biodrowo – piszczelowe.  Wydłużenie efektów można wspomóc używając aplikacji kinesiotapingu do korekcji ustawienia rzepki. Używa się również fizykoterapię, np. elektrostymulację głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda.

Autor